Zastanawialiście się kiedyś czy miejsce w którym mieszkacie
jest tym najlepszym, czy gdzie indziej może być lepiej? Czy w miejscowości w
której mieszkacie są szczęśliwi ludzie, czy dobrze się tam żyje większości? Wielokrotnie
są robione ankiety zadowolenia z miejsca zamieszkania. W Polsce również zostały
zrobione nie raz takie badania, jesteście ciekawi jak to wygląda? Ja byłam i przeszukałam Internet za danymi z instytucji
zajmujących się takimi badaniami.
W Polsce miasta o wysokim wskaźniku szczęścia to takie gdzie
ponad 57% mieszkańców mówi że są ta szczęśliwi i dobrze im się w danym miejscu żyje.
W tym rankingu przodują Gdynia i Gdański, na równi z nimi Zielona Góra, zaraz
za nimi w kolejności Tychy, Bielsko – Biała, Szczecin, Rzeszów, Katowice,
Poznań i Kraków.
Bardzo niski poziom zadowolenia/ szczęścia deklarowali
mieszkańcy Częstochowy, Kalisza, Rudy Śląskiej, Nowego Sącza, Kielc, Koszalina,
Sosnowca, Chełma, Gorzowa Wielkopolskiego i Tarnowa.
Czy tak jest w istocie, czy nie, nie mnie to oceniać. Takie
dane podają statystycy, mojego miast rodzinnego nie ma w statystykach, więc się
nie wypowiem czy ankieterzy powiedzieli prawdę.
Myślę, że wiele zależy od nas samych, od oczekiwań, upodobań, gustów.
Dla jednego cisza, las i życie minimalisty wystarczy i da mu szczęście, dla innego gwar miasta, życie „na wysokich obrotach” daje radość.
Każdy z nas jest inny, jeden marzy od domu na wsi, a inny o apartamencie w centrum miast, a jeszcze inny o malutkim mieszkaniu na przedmieściach albo o domu z basenem.
Jeden chce zwiedzać świat, a innego cieszą wakacje co roku w to samo miejsce bo polubił gospodarzy. Na tym polega nasze piękno, każdy jest inny i każdy ma inne potrzeby. Szanujmy swoją odmienność, uczmy się od siebie na wzajem, dzielmy pomysłami.
Szukajmy własnego szczęścia i
pamiętajmy, że „Bycie sobą w świecie, który nieustannie próbuje uczynić cię
kimś innym, jest największym osiągnięciem” – Ralph Waldo Emerson
